საქსტატის მონაცემებით, 2026 წლის II კვარტალში საქართველოში უმუშევრობის დონე წლიურად 0.1 პროცენტული პუნქტით შემცირდა და 13.8% შეადგინა. 2025 წლის იმავე პერიოდში მაჩვენებელი 13.9% იყო.
ამასთან, მონაცემები აჩვენებს, რომ დასაქმებულთა რაოდენობა და მთლიანად სამუშაო ძალაც შემცირებულია. ამიტომ უმუშევრობის მაჩვენებლის კლება ავტომატურად არ ნიშნავს, რომ ქვეყანაში დასაქმება გაიზარდა.
წლიური შედარება
საქსტატის გამოქვეყნებული მონაცემებით, 2026 წლის II კვარტალში სამუშაო ძალა 1.5843 მილიონ ადამიანს შეადგენდა, რაც 2025 წლის II კვარტლის 1.5992 მილიონთან შედარებით 14.9 ათასით ნაკლებია.
- უმუშევრობის დონე: 13.9%-დან 13.8%-მდე;
- დასაქმებულთა რაოდენობა: 1.3692 მილიონიდან 1.3652 მილიონამდე — კლება 4.0 ათასი ადამიანით;
- სამუშაო ძალა: 1.5992 მილიონიდან 1.5843 მილიონამდე — კლება 14.9 ათასი ადამიანით;
- უმუშევართა რაოდენობა: 230.0 ათასიდან 219.1 ათასამდე — კლება 10.9 ათასი ადამიანით.
რიცხვებში გამოხატული ცვლილება აჩვენებს, რომ სამუშაო ძალის კლების დიდი ნაწილი უმუშევართა ჯგუფზე მოდის. დასაქმებულთა რაოდენობა 4.0 ათასით შემცირდა, მაშინ როცა უმუშევართა რაოდენობა თითქმის 11 ათასით ნაკლებია.
საქსტატის ცხრილებში უმუშევრობის დონე დამრგვალებული სახით არის წარმოდგენილი. ამიტომ პროცენტული მაჩვენებლისა და რაოდენობრივი მონაცემების დამოუკიდებლად გამოთვლისას შესაძლოა მცირე სხვაობა გამოჩნდეს.
რატომ იკლებს უმუშევრობა, როცა დასაქმებულთა რაოდენობაც შემცირდა?
უმუშევრობის დონე არ გამოითვლება მხოლოდ დასაქმებულთა რაოდენობით. მისი ფორმულაა: უმუშევართა რაოდენობა გაყოფილი სამუშაო ძალაზე და გამრავლებული 100-ზე. სამუშაო ძალა კი დასაქმებულებისა და უმუშევრების ჯამია.
ამ შემთხვევაში სამუშაო ძალა 14.9 ათასით შემცირდა. დასაქმებულთა რაოდენობა მხოლოდ 4.0 ათასითაა ნაკლები, მაშინ როცა უმუშევართა რაოდენობა 10.9 ათასით შემცირდა. ანუ სამუშაო ძალის კლების უფრო დიდი ნაწილი უმუშევართა ჯგუფის შემცირებაზე მოდის, რამაც მათი წილი სამუშაო ძალაში შეამცირა.
ეს ორი მაჩვენებელი წინააღმდეგობაში არ არის: შესაძლებელია დასაქმებულთა რაოდენობა მცირდებოდეს, მაგრამ უმუშევართა რაოდენობა კიდევ უფრო სწრაფად კლებულობდეს. ასეთ ვითარებაში უმუშევრობის დონეც იკლებს.
ამ მონაცემებით შეუძლებელია იმის თქმა, რომ უმუშევართა კლების ყველა შემთხვევა ახალ სამუშაო ადგილზე გადასვლას ნიშნავს. წლიურ ჭრილში დასაქმებულთა რაოდენობის ზრდა არ ფიქსირდება, ხოლო სამუშაო ძალის შემცირება მიუთითებს, რომ ადამიანების ნაწილი სტატისტიკურად შრომის ბაზრის აქტიურ მონაწილედ აღარ ითვლება.
ვინ არ ითვლება უმუშევრად?
საქსტატის მეთოდოლოგიით, უმუშევარია ადამიანი, რომელიც არ მუშაობდა, ბოლო ოთხი კვირის განმავლობაში აქტიურად ეძებდა სამუშაოს და მომდევნო ორ კვირაში მუშაობის დასაწყებად მზად იყო. თუ ამ პირობებიდან ერთ-ერთი არ სრულდება, პირი სამუშაო ძალის გარეთ ხვდება და უმუშევრობის მაჩვენებელში აღარ აისახება.
მაგალითად, სამუშაო ძალის გარეთ შეიძლება იყვნენ ადამიანები, რომლებიც სამუშაოს არ ეძებენ, მუშაობის დაწყებისთვის მზად არ არიან, სწავლობენ, საოჯახო საქმიანობით არიან დაკავებული ან ჯანმრთელობის გამო ვერ მუშაობენ. თუმცა საქსტატის ამ პუბლიკაციაში არ არის დაზუსტებული, კონკრეტულად რომელი მიზეზით შეიცვალა სამუშაო ძალის გარეთ მყოფთა რაოდენობა.
შრომის ბაზრის სტატისტიკა შინამეურნეობების შერჩევით გამოკვლევას ეფუძნება და 15 წლისა და უფროსი ასაკის მოსახლეობას მოიცავს. დასაქმებულად ითვლება პირი, რომელმაც გამოკითხვამდე წინა შვიდი დღის განმავლობაში სულ მცირე ერთი საათი იმუშავა ან დროებით არ იმყოფებოდა სამუშაოზე.
შესაბამისად, უმუშევრობის მაჩვენებელი არ მოიცავს ყველა ადამიანს, რომელსაც სამსახური არ აქვს. მასში ხვდებიან მხოლოდ ისინი, ვინც ერთდროულად არ მუშაობს, აქტიურად ეძებს სამუშაოს და მოკლე ვადაში მუშაობის დაწყებისთვის მზად არის.
შედეგად, 2026 წლის II კვარტლის სურათი შერეულია: უმუშევართა რაოდენობა და მათი წილი სამუშაო ძალაში შემცირდა, მაგრამ დასაქმება არ გაზრდილა — დასაქმებულთა რიცხვიც მცირედით ნაკლებია, ხოლო სამუშაო ძალა უფრო მნიშვნელოვნად არის შემცირებული.
